از دیدگاه جمعی از بازنشستگان
   قبل از همه از آقای رییس جمهور متشکریم که حقوق بشر ما را زیاد فرمودند،قبلا حقوق بشر ما به دوم و سوم برج نمی رسد وهشتمان گرو نهمان بود ولی به لطف ایشان دامت ریاسته الان پنجمان گرو ششمان است و از این بابت خیلی مشعوفیم و دایما در حال اجرای حرکات موزون می باشیم.البته نمی دانیم چرا همیشه وقتی حقوق بشر ما زیاد می شود تورم بشر هم می رود بالا،ولی از این بابت نگرانی نداریم چون به زودی با اجرای طرح تهوع اقتصادی،این مشکل نیز توسط آن خوشکل رفع خواهد شد.
از دیدگاه یک تشکل زنان
    ما از این که نه چهل و هشت صدم،نه چهل و نه صدم ،که به اندازه ی نصف یک بشر در جامعه حق داریم بسیار خرسندیم و هر دم در دلمان قند آب می شود و از این تریبون مراتب رضایت قلبی خود را از طرح امنیت اجتماعی و لایحه ی حمایت از خانواده ابراز می داریم.
از دیدگاه یک دانشجوی دانشگاه آزاد سقز
   هه لی خه به شان،به شان شان ان ان ...
از دیدگاه یک دانشجوی پیام نورسقز
   دی – لی – لیین ، دی – لی – لیین ...
از دیدگاه یک روزنامه نگار
   قبل از پرداختن به این موضوع، امیدوارم مثل دفعات قبل ناپدید نشوم ،آخرین باری که در این مورد حرف زدم خود به خود ناپدید شدم،و بعد از پانزده سال چند نفر در اطراف  حوالی پیدایم کردند. اصولا مساله ی حقوق بشر...no response to paging
از دیدگاه یک راننده 3 اف مرحوم
    بار ماشین من فقط پرتقال بود،پرتقال . . .
از دیدگاه یک بزغاله
    بع بع بشر بععععع (زیر نویس: من به وفور حقوق بشر در این کشور اعتراض دارم کی گفته فهم منتقدین دولت در حد من است، چرا این قدر به بشر رو داده می شود در اینجا)
از دیدگاه جامعه همجنس گرایان
   ما اعضای معلوم الحال این جامعه قویا وجود هر نوع بشر همجنسگرا را در کشور رد کرده و متعاقبا هیچ نوع حقی برای خود قائل نمی باشیم.

   اصولا روز 16 آذر یکی از بی ربط ترین روزهای سال می باشد چون  اولا این روز به نام فردی مساله دار یعنی دانشجو نام گذاری شده است که قضیه دانشگاه زنجان و استاد مددی بیچاره و گرفتن فیلم از ایشان در حین انجام وظیفه موید مساله دار بودن این قشر می باشد.
     در ثانی عده ای معلوم الحال و مشکوک الهویه سعی دارند به طرق غیر قانونی این روز را به 18 تیر ارتباط دهند که انها باید حالا حالا ها قطعنامه صادر کنند تا قطع نامه دانشان بترکد(این اصطلاح به تازگی وارد ادبیات فارسی شده و مترادف با کشک سابیدن می باشد) .که هیچ ربطی میان این دو وجود ندارد.گیریم عده ای به قصد شوخی با دانشجویان ،مقدار از وسایل شخصی آنها را  قایم نمودند وتعدادی از آنها را زخم وزیلی و خوابگاه را کمی قیلی بیلی نمودند و برخی را نیز از پشت بام به پایین پرت کردند ولی به کوری چشم بعضی ها خون از دماغ کسی نیامد که اگر هم آمده باشد به کسی ربطی ندارد چرا که شوخی سرشکستنک هم دارد و بعد از هر خربزه خوردنی لرزی در پیش است و صد البته آب اگر سر بالا رود قورباغه ابوعطا می خواند و هر که برف بیش بامش بیشتر سعدیا.
   ثالثا دانشجو اساسا موجودی علاف می باشد چرا که مدت زیادی از عمرش را به دنبال یک کاغذ پاره تلف می کند و آخر سر هم هیچ خاصیتی برای کشورش ندارد که دانشجو اگر عقل داشت سه سوته از دانشگاه اکسفورد و هاوایی یک مدرک دبش و دونبش می گرفت و وزیر می شد.
  اما چه می شود کرد که هنوز عده ای این روز را جدی می گیرند و برایش تدارک می بینند و سخنرانی می کنند و توبوق می سازند که بر سر دانشجو فلان آمد و  بهمان گشت.
چند روش آسان برای خلاص شدن از دست 16 آذر:
1. روش بی درد سر:  تعدادی از همکاران دانشگاه اعم از باغبان، شوفاژبان،دربان،نگهبان،دستشویی بان،راهرو بان، پاچه بان و... و صد البته یک دوجین از دانشجویان مخلص و ریش دار  را در آمفی تئاتر دانشکده گرد هم جمع نموده برای رد گم کنی آهنگ یار دبستانی را پخش می نماییم. جلسه را با تعریف از یال و کوپال دانشجو شروع می کنیم،آن را به لیاقت ریاست دانشگاه ربط می دهیم و در آخر به خودمان مقداری تقدیر نامه می دهیم.
2. روش سوسول-جیگر:از اول آذر بلیط هایمان را پیش فروش می کنیم،سپس از یک نوازنده ی کیبورد و یک خواننده دعوت می کنیم تا به دانشگاه بیاید.برای چند ساعت متجدد می شویم و چشمهایمان را می بندیم،آنها شروع به نوختن می کنند،دانشجویان فکر می کنند عروسی بابایشان است،مراسم تمام می شود،دانشجو کیلویی چند.
3. روش محمود-عسل:از یک رییس جمهور دولت نهم می خواهیم برای دانشجویان سخنرانی کند،دانشجویان آنقدر می خندند که روز دانشجو فراموششان می شود.
4. روش استاد دمر:تعدادمتنابعی از دانشجویان ارزشی را جمع می کنیم.به هرکدامشان یک میکروفون و یک آمپلی فایر می دهیم تا علیه اساتید سکولارشان داد بزنند و در کنار آن شعارهایی چون انرژی هسته ای حق مسلم ماست را به اتفاق هم تکرار نمایند،در آخر به هر کدام از آنها به قید قرعه یک دستگاه لپ تاپ هدیه می کنیم.
5. روش فیوز بپر : اجازه می دهیم تا خود دانشجویان مراسم را برگزار کنند،سپس کنار فیوز اصلی برق می ایستیم و نظارت می کنیم.اگر سخنی شنیدیم که به مزاجمان سازگار نیامد،فیوز را می پرانیم،آنها دوباره برق را وصل می نمایند ما، دوباره فیوز را می پرانیم و تا آمدن 17 آذر، این کار را n مرتبه تکرار می کنیم.
6. روش پدر در آر:  اجازه می دهیم تا خود دانشجویان مراسم را برگزار کنند. در ردیف اول می نشینیم و با یک دوربین هند کم تمام مراسم را ضبط می نماییم سپس خودمان می دانیم پدرشان را چه جوری درآوریم.
7. روش دموکراتیک: مجوز می دهیم تا دانشجویان مراسم را برگزار کنند و لی 2 دقیقه قبل از آغاز مراسم از دموکرات گشتن پشیمان می شویم و مجوز را لغو می نماییم و از اولین روش استفاده می کنیم.
8. روش سبز وسبزو سبزتر :جای این روز را با روز درختکاری عوض می کنیم.
9. روش کارشناسانه:این روز را به کلی از تقویم ها پاک کرده و به جای آن یک بار دیگر 15 آذر را می نویسیم.