نیازی به توضیح نیست که چه اندازه این روزها محبوبیت موتور برق، از دولت نهم بیشتر شده است،بنده شخصا مشاهده نمودم که بر روی یک دیوار نوشته شده بود: "ما مردم شریف شهرستان ...، به موتور برق رای می دهیم" و در یک جای دیگر دیدم که با خط نستعلیق نوشته بودند:" رفیق بی کلک موتور برق(!)".

   به گفته ی یک کارشناس که نخواست نامش فاش شود(چون قرار است در دانشگاه پیام نور استخدام شود)،این محبوبیت موتور برق از چند لحاظ قابل بررسی است که به برخی از آنها  اشاره می کنیم :

عُرضه

موتور برق :تنها با چند لیتر بنزین ،24 ساعت تمام بدون ادا و اطوار کار می کند.

دولت: با داشتن دومین ذغیره گاز و سومین ذغیره نفت جهان ،به زور 20 ساعت برق تولید می کند و تازه کلی منت سر ملت می گزارد که آنها برق زیاد مصرف می کنند واگرنبودند دولت می توانست کل برق تولیدی را به کشور های همسایه بفروشد وکلی سفر استانی برود و حال کند.

فاصله ی سخن و کردار

موتور برق: سر و صدا زیاد دارد اما به همان اندازه کار می کند.

دولت   :   سر و صدا زیاد دارد اما به همان اندازه بازهم سر و صدا زیاد دارد.

نسبت هیکل و غیرت

یک موتور برق فسقلی به راحتی برق یک خانه چند صد متری را تامین می کند.

یک دولت به این فربه گی به زور می تواند تق ولق برق را تامین کند.

رابطه ی چراغ ،منزل و مسجد

موتور برق: اگر از توانست از پس مصارف منزل برآید و مقداری برق اضافه ماند، یکی دو لامپ هم به همسایه می دهد.

دولت:اول برق همسایه های عزیز را تامین می کند،بعد یک بهانه ی خوب می تراشد جوری که مو لای درزش نرود که  مثلا چون ذخیره آب چند میلی متر کاهش یافته ،یا به علت این که یخ های قطب شمال آب شده اند و نسل پانداها در حال انقراض است و ... ،تا اطلاع ثانوی باید خانه در خاموشی باشد ، و در گرمای چهل درجه بدون پنکه و کولر باید روزی هزار بار پدر خانه در بیاید و کلا منزل کیلویی چند .

برنامه

موتور برق:هرچقدر پول بدی(بنزین بریزی)همان قدر آَش می خوری(برق می گیری).

دولت:  what?!

 رابطه ی تورم و نقدینگی

حتی یک موتور برق هم می داند که افزایش بی حساب و کتاب نقدینگی باعث بوجود آمدن تورم می شد.

دانش زبان انگلیسی  

مسلما سواد انگلیسی موتور برق از مترجمان تیم مذاکره کننده ی هسته ای کمتر نیست و چه بسا سند های بهتر و کم غلط تری بنویسد.

  کارشناس فوق که دوباره نخواست نامش فاش شود بازگشت عارفانه ی همشهریان به وضع طبیعی را بسیار مثبت ارزیابی کرد و پیش بینی کرد که رفته رفته با قطع آب و گاز و برق و سو بسید و کشک و پشم و گرانی مسکن و...،مردم برای ادامه ی حیات به غارها پناه برده و از خیر این دولت بگذرند و تا آن زمان از خداوند صبر عاجل برایشان طلب نمود.

   شواهد و قرائن نشان می دهد که نگارنده ی مطالب زیبا و به درد بخور(!) وبلاگ وزین سوتی در شهر(سابق) از عقل سلیم برخوردار می باشد.

چرا ؟چون اولا دیروز هفتم مرداد تولدبنده و اتمام  24 سالگی ام بوده وبنا به گفته ی سازمان ملل متحد[1]  که سن جوانی را  18 تا 24 سالگی اعلام نموده ، نگارنده ایام خامی و جوانی را پشت سر گذاشته، در حال پختن است.(خام بدم،پخته شدم، هنوز نسوختم)

   البته بنده از قبل خود می دانستم دارم بزرگ می شوم و دلایلی چند بر من آشکار شد که موید این قضیه بود.یکیش اینکه چند روز پیش که برای چندمین بار جهت گرفتن پول نزد پدر رفتم ایشان به من گفت:"تو دیگه بزرگ شدی،دیگه نباید پول تو جیبیت رو از من بگیری"

 دومین دلیل همین مطلب قبلی است،که برای اولین بار بود که در عمرم یک مطلب جدی نوشتم،حالا شاید شصت -هفتاد درصد انگیزه ی آن تحت یک فرایند جوگیری بوده باشد اما به جان عزیزتان سی-چهل تاش حاکی از قرابت بزرگسالی اینجانب است.

  از دلایل دیگر آن فرموده ی یک دوست کامنت گزار بی ادب و کردار مان می باشد که ریش در آوردن اینجانب و اتفاق نیافتادن یک سری بلایای طبیعی بر سرم را علت این قضیه می داند.

  در نهایت  از تمامی دوستان و آشنایانی که حضورا ویا از طریق نامه،  sms ،فکس،ایمیل،(خریدن عروسک و کمربند) و... این میلاد فرخنده را تبریک گفتند و خصوصا اهالی محترم شارنیوز(به سر کردگی عرفان ا.ج) که برایمان کباب خریدند و آن چیا که دوغ (خوشگوار)شام راخرید و از همه مهمتر برادران عزیزم که همیشه با اسکناس های رنگی شان آدم را شرمنده می کنند، ممنون و سپاسگزارم،و امیدوارم آن دسته از کسانی که به نحوی این مهم را فراموش نمودند،از اینی که هستند لاغرتر شوند و گواترشان دوباره عود نماید. 

                                                                                          زیاده جسارت است

 از چیزهایی که همیشه آزارم می دهد اینست که وقتی تلویزیون را روشن می کنم، تا این فرصت را می یابم که دکمه ی  ویدیو آن را فشار دهم (زمانی حدودا به اندازه ی 5 ثانیه) مجبورم یکی از شبکه های صدا و سیما را نگاه کنم.چند روز پیش که این اتفاق فجیع دوباره تکرار شد،متوجه شدم که یکی از شوهای استانی رییس جمهور به طور مستقیم از یکی از شبکه ها(فرقی نمی کنه همشون سر و ته یه کرباس ان) دارد پخش می شود،چون معمولا ایشان حرفهای عجیب و غریب زیاد می زنند،برایم جالب بود که یک دفعه هم که شده به سخنانشان گوش فرا دهم،و بصورت دست اول آنها را بشنوم.

  مگر چیز دیگری جز نصیحت و پند و اندرز هم در گفته هایشان یافت می شد؟البته باادبیاتی که قطعا درخور هیچ شهروند ایرانی نیست چه برسد به شخص اول قوه ی مجریه.

  ایشان در بخشی از سخنانش از انگلیس به عنوان استعمار پیر یاد می کند و در مقابل کسی که سالها شعار مرگ بر او را سرداده است چنان تغییر موضع می دهد که گویی سالهاست باهم دوستان گرمابه و گلستان اند.یاد مقاله ی محمد قوچانی در روزنامه ی شرق می افتم،زمانی که به بهانه ی نامه ی احمدی نژاد به جورج بوش نوشت  این کار رییس دولت جز تحقیر غرور ملی در مقابل هیچ دستاوردی،چیزی در بر نداشت.

  آیا صرف برخورد مودبانه ی یک دیپلمات نشانه ی حسن نیت کشور متبوعش است؟چه که در همه جای دنیا(بجز ایران) رعایت پرستیژ سیاسی از ادبیات کار سیاسی است و رعایت آن بر همه سیاسی کار ها واجب است.

  به خاطر بیاورید زمانی که نظامیان بریتانیایی-بی هیچ علت مشخصی-توسط ایران دستگیر شدند، و بدتر از آن هنگامی که برای آزاد نمودن آنها شو تلویزیونی گرفتند و منوچهر متکی وزیر امورخارجه مراسم بدرقه کنان برایشان گرفت.به راستی این گونه رفتارهای دولتیان بیش از هر چیزی بی برنامگی دولت و دیپلماسی ضعیف آنها را می نمایاند.

   از ابتدای شروع به کار دولت نهم در بیشتر زمینه ها کار بر اساس آزمون و خطا صورت گرفته است،که خود ازبی تجربگی و بدتر از آن عدم اعتقاد رییس جمهور به مشاوره با افراد کاردان و خود نخبه خواندن خویش سرچشمه می گیرد. اما پرسشی که به ذهن متبادر می شود اینست که آیا سیاست خارجی هم جای آزمون و خطاست؟آیا نباید در این زمینه اندکی بیشتر تامل کرد، چه اقدامات عجیب و غریب افراد در این زمینه امکان ایجاد خطر جدی و هزینه های غیر قابل جبرانی برای کشورخواهد داشت.

   اما طنز قضیه در آنجاست که طی شایعه پخش شده در برخی از سایت ها، در سند موسوم به NON  PAPER صادر شده در آخرین دور مزاکرات ایران و 5+1،توسط ایران، وجود اشتباهات فاحش املایی موجبات خنده ی دیپلمات روسی را فراهم نموده که صحت این شایعه گواه از میزان عدم تسلط و آشنایی تیم مزاکره کننده ایران به کارشان است.آیا همه دولتیان باید از افراد نزدیک به رییس جمهور انتخاب شوند؟اگر در میان نزذیکان ایشان یک مترجم زبده پیدا نشود باید غرور ملی یک کشور که مشاهیرش در تمام جهان(به جز داخل کشور) شهره عام و خاص و مورد احترام همگان اند، به سخره گرفته شود؟  

   در این هنگام نگهبان وارد می شود. با لبخند ملیحی که بر لب دارد می شودحدس زد که اتفاق تازه ای افتاده است و قصد دارد چیزی را بازگو کند.لبخند ایشان اندکی به تبسم های گلمراد می ماند و خبر عذا و عروسی را به یک شکل می دهد،نمی دانیم قرار است خاک بر سرشویم،مشعوف گردیم یا از تعجب شاخ در آوریم .دیدبان سکوت پیشه کرده اند،احتمالا قصد غافلگیر کردن دارند.

    اندکی گذشته و او همچنان هیچ نگفته است تااینکه یکی از حاضرین که به اینجایش رسیده است بانگ برمی آوردکه: د بنال ببینم چه خاکی بر سرمون شده،می گی یا ...( 18-)

نگهبان :نگهبان می خنده،99 درصد از مصوبات سفرهای استانی رییس جمهور عملی شدند.

(در این لحظه بمب شادی حاضران می ترکد،عرفان ا.ج حرکات موزون آذری انجام می دهد،عکاس از فرط شادی چپ می شود،شهربان سیگاری را چاق می کند، چنار حرکاتی کج و معوج چیزی در مایه های  رقص کردی و موج مکزیکی از خود به نمایش می گزارد،من هم که دارم می نویسم نمی بینی)

عکاس(که تازه به هوش آمده):اون یک درصد احتمالا توالت های فرودگاه است و اصلا مهم نیست،تازه بگو صد تا،آدم عاقل قبل از اینکه سوار هواپیما بشه همه کاراشو تو منزل انجام می ده.  

مستر مخ:اگه بدی آب و هوا و محرومیت و... رو هم اضافه کنی می شه 150 تا.

شهربان: چرا 150 تا؟ بقال سر کوچه مان- که من همیشه اطلاعات اقتصادی را از ایشان می گیرم -می گفت از قرار اینکه در هر دوره، 99 درصد از  مصوبات سفرهای رییس جمهور عملی می شوند،پس با این حساب تا به حال 198 در صد از وعده های ایشان عملی شده است!   

مهمان دایمی :یک منبع موثق نیز به من خبر داده است که این مصوبات تا 400 درصد هم عملی شده، ولی چون این دولت مثل بعضی از دول، عادت تو بوق کردن خدماتش را ندارد،به مردم اعلام نکرده است تا آنها خودشان دریابند و به قول معروف مشک آن است که ببوید.

 عرفان ا.ج:البته اظهرو من الشمس است که این مصوبات  خیلی بیشتر از اینها عملی شده اند،ولی قدرت درک ما آنقدر پایین است که آنها رادر نمی یابیم. خدایا من را ببخش که به معین رای دادم.

...و جلسه بر همین منوال ادامه داشت تا اینکه در آخر کار  حاضران به اجماع رسیدند که بیشتر از 2500 درصد از مصوبات سفرهای استانی رییس جمهور عملی شده است و همگی برای سلامتی دولت و اتمام سریعتر 300روز آتی دعا نموده یک گوسفند هم نذر کردند.

 انتشار خبری مبنی بر حفر 320000 گور در استانهای مرزی کشور برای دفن کردن سربازان متجاوز احتمالی(!)،دنیا را تکان داد.

به گفته ی خبرگزاری های معتبر ،پخش این خبر موجب ایجاد تشویش و دلشوره و مقداری رودل و کمی دلپیچه در سربازان متجاوزشده و منجر به مبتلا شدن آنها به نوع خاصی از(روم به دیوار) اسهال و تولید حجم گسترده ای گاز co2 شده و آگاهان گرم شدن اخیر کره زمین را همچین بی ارتباط با این قضیه ندانستند.

    یک مسئول که نخواست نامش فاش شود  ضمن اینکه دیدن فیلم نجات سرباز رایان را در اقدام فوق بسیار موثر ارزیابی کردد خاطر نشان نمود:" باتوجه به اینکه داستان فیلم مذبور مربوط به جنگ جهانی دوم می باشد( یعنی حداقل شصت سال پیش )و چون از آن زمان تا الان-به واسطه ی پیشرفت فناوری- احتمالا روش های جنگ اندکی تغییر نموده است ، پیشبینی می کنیم که کمتر یک دهم از ظرفیت فوق توسط متجاوزین پرخواهد شد،لذا دولت گورهای مازاد بر ظرفیت را از طریق مناقصه به بخش خصوصی واگذار خواهد کرد".

   در همین رابطه مسئول سازمان گوریابی الکترونیک خبر داد : سربازان متجاوز در صورت تمایل می توانند از طریق سایت www.gooryab.ir با پر نمودن فرم های مربوطه و درج نام و مشخصات خود محل دقیق  گوربه گورشدنشان خود را مشخص نموده خانواده هایشان را از نگرانی برهانند.

   کارشناس واحد سهمیه بندیِ مدیریت کره ی زمین و قمر مربوطه، اعلام نمود :"در پی افزایش حجم گورینگی و با توجه به تقاضای بیش اندازه گلاب در آینده ی نچندان دور،به زودی گلاب سهمیه بندی شده و کارت هوشمند توزیع گلاب در اختیار مردم قرار خواهد گرفت"، وی از تاریخ دقیق سهمیه بندی و میزان سهمیه چیزی نگفت فقط تاکید نمود که به خانواده ی متجاوزین گلاب با نرخ آزاد فروخته می شود.